Camille Pecastaing („Foreign Affairs”): Mistrzostwo premier May

Email Drukuj PDF

Camille Pecastaing, profesor związany ze School of Advanced International Studies, w swoim artykule dla „Foreign Affairspt. May’s Brexit Mastery. Time for the United Kingdom to Move On zwraca uwagę, że po 23 czerwca brytyjska opinia publiczna zajmowała się wydarzeniami sportowymi, nie interesując się politycznymi konsekwencjami Brexitu. W tym czasie po obu stronach sceny politycznej panowała dezorganizacja, a także chęć odłożenia realizacji secesji na daleką przyszłość, co wynikało z próżni, będącej wynikiem podania się Davida Camerona do dymisji. Stan ten zakończył wraz z dniem, w którym Theresa May objęła stanowisko premiera. Pomimo osobistego sprzeciwu, zapowiedziała ona zrealizowanie Brexitu na warunkach jak najbardziej korzystnych dla Wielkiej Brytanii, co w opinii eksperta jest „uderzeniem politycznego geniuszu”.

Pecastaing podkreśla też, że nowa premier zyskała swoje stanowisko na skutek tego, że podczas kampanii z jednej strony odpowiadała się za pozostaniem Wielkiej Brytanii w UE, z drugiej strony jednak wykazywała postawę kompromisową, stwierdzając, że podobną, koncyliacyjną postawę wykaże przy realizowaniu Brexitu. Analityk podkreśla następnie, posiłkując się przykładem Norwegii i Szwajcarii, że nie ma zależności pomiędzy członkostwem w Unii a narodowym dochodem. Co więcej, oba wspomniane państwa są doskonałymi partnerami dla struktur unijnych, co ułatwia im prowadzenie polityki handlowej. Pecastaing prognozuje także, że wypracowanie nowego statusu prawnego oraz renegocjacje przyniosą wiele godzin pracy dla prawników i księgowych. Osiągnięty w tej sposób wzrost finansowy zaowocuje popularnością May.

Ekspert dostrzega jednak, że warunkiem takiego przychylnego rezultatu jest szybkie działanie. Priorytetem dla May powinno być powołanie się na Artykuł 50 Traktatu Lizbońskiego, który reguluje warunki opuszczenia UE. Szybkie uzgodnienie sprawy między Londynem a Brukselą powinno usunąć szkodliwą kwestię Brexitu z życia politycznego Wielkiej Brytanii i pozwoli na nawiązanie prawidłowej, dobrze integrowanej współpracy ekonomicznej między Wyspami Brytyjskimi a Europą.

Pecastaing zwraca też uwagę, że wielu głosujących za secesją uczyniło to  nie z pobudek gospodarczych, ale z nostalgii za odseparowanym od Europy Zjednoczonym Królestwem. Jego powrót jest niemożliwy z racji zbyt wielkiej otwartości i kosmopolityzmu Wielkiej Brytanii. Brytyjska odrębność powoduje, że w Unii sił nabierają zwolennicy odnowienia idei europejskiej. Premier Francji wraz ze swoim włoskim odpowiednim – Mateo Renzim –zadeklarowali chęć dalszej integracji, a wielu Europejczyków chce wyrażać wspólne dziedzictwo polityczno-kulturowe.

Ekspert w podsumowaniu podkreśla zaś, że obecnie zarówno kontynentalna Europa, jak i wyspiarska Wielka Brytania musi obecnie określić własną tożsamość. Dlatego też rząd May będzie musiał się zmagać z problemami dużo większego kalibru niż negocjacje z Unią w sprawie dalszej warunków dalszej współpracy.

Opracował: Tomasz Zając

Źródło: https://www.foreignaffairs.com/articles/united-kingdom/2016-07-13/mays-brexit-mastery