Siergiej Aleksaszenko (Global Economy and Development): Rosja i Iran - sojusz, który ukształtuje Bliski Wschód?

Email Drukuj PDF

Siergiej Aleksaszenko, starszy doradca Global Economy and Development, w swoim artykule pt. Russia and Iran: Past is not necessarily prologue stwierdza, że wokół kwestii ewentualnego sojuszu rosyjsko-irańskiego narosło zbyt wiele nieścisłości. Najważniejszą z nich jest niewiadoma co do trwałości stosunków między tymi państwami, na co rzutują ich problemy ekonomiczne oraz ideologiczne.

Aleksaszenko stwierdza, że oba kraje mają tak długą tradycję wzajemnego funkcjonowania w obrębie regionu, że nierzadko jest problem z rozgraniczeniem kwestii historycznej i politycznej. Niemniej jednak, sytuacja wymaga takiego rozdzielenia obu sfer, by móc swobodnie współpracować w danej sytuacji.

Autor wypunktowuje najważniejsze, jego zdaniem, determinanty polityki zagranicznej. Najważniejszymi graczami w kryzysie syryjskim są Stany Zjednoczone, Rosja i Iran. Każdy z nich jest zainteresowany wpływem na wynik wojny domowej, który utworzy nową Syrię. Ponadto, interesy każdego z graczy pokrywają się ze sobą, przy czym najbardziej trwałym ma być sojusz rosyjsko-irański.

Aleksaszenko twierdzi, że oba kraje są naturalnymi sojusznikami względem siebie. Wpływa na to zbliżenie ekonomiczne, przejawiające się w imporcie rosyjskich towarów na irański rynek, zaś w drugą stronę są wysyłane takie dobra jak technologie wytwarzania energii, samochody czy też części do konstrukcji samolotów.

Zdaniem autora, współpraca ekonomiczna jest preludium do zacieśnienia stosunków politycznych. Co ciekawe, zdaniem Aleksaszenki sojusz ten nie miałby oznaczać przywództwa Rosji ze względu na fakt, iż na wielu płaszczyznach oba kraje posiadają tę samą pozycję.

Ekspert zwraca uwagę na rolę Stanów Zjednoczonych w przypadku zacieśnienia więzi między Moskwą a Teheranem. Wraz z postępowaniem tego procesu, USA będą musiały sformułować długoterminową politykę w regionie Bliskiego Wschodu. Jeśli nie uda im się tego zrobić, może okazać się, że Waszyngton przestanie panować nad sytuacją. Zdaniem Aleksaszenki, polityka amerykańska powinna opierać się na pobudkach pragmatycznych, przy uwzględnieniu dominującej roli Rosji i Iranu w tym rejonie, co może tam ułożyć stosunki na nowo. Tak czy inaczej, pozycja Amerykanów może słabnąć, co może mieć ostatecznie wpływ na międzynarodową pozycję Stanów Zjednoczonych.

Opracował Mateusz Ambrożek

 

Źródło: http://www.brookings.edu/blogs/order-from-chaos/posts/2015/11/19-russia-iran-relations-in-syria-aleksashenko